Buduje boiska na własnej ziemi

Kazimierz Mroczek to góral z pochodzenia. Do Sochaczewa trafił za… żoną. W dzieciństwie był zapalonym hokeistą. Kiedy w 1999 r. zjawił się z dziewięcioletnim synem na pierwszym treningu sochaczewskiej Unii Boryszew, postanowił sobie, że nie będzie tylko biernym obserwatorem poczynań dziecka. Wkrótce na własnej ziemi zbudował boisko, z którego – za darmo – korzysta młodzież z całego powiatu.

Kazimierz Mroczek, prezes firmy M&M, o zbudowaniu pełnowymiarowego boiska myślał już, kiedy syn zaczął kopać piłkę w klubie. Pomysł udało mu się zrealizować dwa lata później. Sam w dzieciństwie był zapalonym hokeistą i dobrze wiedział, że dla młodego chłopca rozwijanie pasji sportowych jest bardzo ważne.
– W 2001 r. przeznaczyłem 1,5 ha własnych gruntów w Kątach koło Sochaczewa na budowę boiska piłkarskiego. W tym czasie Unia Boryszew zmieniła nazwę na Unia Sochaczew 97. Mroczek wspomina:
– Ziemia kompletnie nie nadawała się pod murawę. Wójt gminy Mirosław Orliński odstąpił mi bezpłatnie 200 wywrotek tzw. humusu, który pozyskał z budowanej wówczas obwodnicy miasta. To była lekka, dobra ziemia, nadająca się pod zasiew trawy. Mogliśmy ruszyć z budową.

Rok później, w czerwcu, nastąpiło uroczyste otwarcie obiektu. Z boiska zaczęli korzystać i młodsi, i starsi. Powstało pięć grup wiekowych dla młodocianych piłkarzy: od rocznika 91 po rocznik 2000. Powołano do życia drużynę oldbojów. Kiedy przychodzi zima, dzieciaki przychodzą na treningi do Gimnazjum nr 2 w Sochaczewie. Dyrektor szkoły odstępuje im salę za darmo.

– Budowałem boisko z myślą o dzieciach. Nie, żeby osiągać jakieś superwyniki. Chodziło mi o to, aby chłopcy mieli gdzie spędzać wolny czas, a przy okazji i rodzice mieli rozrywkę – przekonuje Mroczek.
Podkreśla, że jest tylko jednym z wielu, którzy dla Unii 97 poświęcają swój wolny czas, chęci i siły. Wymienia skrupulatnie trenerów poszczególnych drużyn, zaangażowanych rodziców, życzliwych poczynaniom klubu dyrektorów gimnazjum, członków zarządu.
– Wszyscy jesteśmy wolontariuszami i wszyscy tworzymy klub – zapewnia.

Prezes klubu Zbigniew Oliwa dobrze pamięta początki współpracy z Mroczkiem.
– Przekonywałem go do budowy boiska. Trochę się zastanawiał, ale potem wziął sprawy w swoje ręce. Przy tym, co robi, jestem duchem i sercem – twierdzi Oliwa.

Wkrótce na kolejnych gruntach Mroczka zostanie otwarte kolejne pełnowymiarowe boisko. Uroczyste otwarcie będzie latem. Na razie trzeba poczekać, aż wiosną w ziemi zakorzeni się trawa.
– Żeby zbudować drugi obiekt, musiałem wydzierżawić część pola od sąsiada. Ziemię do usypania nawierzchni miałem tym razem od starosty z tzw. pól czerwonkowskich, na których powstają magazyny. Musiałem też zapewnić nowe zaplecze dla sędziów i szatnie z prysznicami – wyjaśnia Mroczek.

Najciężej jest latem, gdy trawa bujnie wyrasta i trzeba kosić ją przynajmniej raz w tygodniu. Utrzymanie obiektu też jest po kosztach właściciela gruntów. Trzeba wydać na nawozy, opłacić pracownika do utrzymania porządku, sporo też kosztuje specjalistyczna kosiarka. Ta zakupiona w 2005 r. już się zużyła. Następna pochłonie dobre 10 tys. zł.

Wiosną i latem można zobaczyć, jak Kazimierz Mroczek sam kosi trawę na boisku, nawozi.
– Kazikowi trzeba przyznać jedno, że to on głównie ciągnie klub – mówi jeden z trenerów, Piotr Frank.
Frank z klubem jest związany od trzech lat i jak inni pracuje za darmo. Dlaczego?
– Lubię dzieciaki. Sam kopałem trochę piłkę w młodości, w Orkanie. Skoro mogę ich czegoś nauczyć, czemu nie?

Wszyscy społecznicy w Unii zgodnie przyznają, że na ich pasji najbardziej cierpią rodziny.
– Żona już się przyzwyczaiła. Przynajmniej wie, że jak nie ma mnie w pracy, to jestem na murawie. Nie ma innej możliwości – śmieje się Piotr Frank.

Zbigniew Oliwa przyznaje, że dla swojej piłkarskiej pasji zarywa nawet niedzielne przedpołudnia, bo przyjeżdża do Kątów pograć z kolegami z drużyny oldbojów.
– Należymy do Mazowieckiej Ligi Oldbojów i mamy szansę w tym roku przedostać się do II ligi – mówi z uśmiechem.

A co o swoim klubie mogą powiedzieć najmłodsi?
– Jest super. W Unii gram już czwarty rok i nie znudziło mi się – przekonuje 12-letni Maciej Gasik.
Lubi opowiadać o swoich sukcesach mamie, która o wszystko dokładnie wypytuje.

Z zajęć w klubie jest również zadowolony Adrian Berciński, którego tata dowozi na każdy trening z Helenki.
– Starszy syn wciąż mi wyrzuca, że nie miałem dla niego czasu, to teraz, kiedy mam inną pracę, staram się nie popełnić tego błędu wobec Adriana – mówi Paweł Berciński.

W klubie kopią piłkę nawet rodzeństwa, jak Mateusz i Michał Struzikowie, w których pasję zaangażowała się mama.
– Wożę chłopców na zajęcia na okrągło, bo kopią w oddzielnych drużynach. Podczas ostatniego turnieju dwa dni sprzedawałam z koleżanką w sklepiku. Mianowano mnie nawet skarbniczką klubu – mówi mama chłopców Beata Struzik.

Uważa, że Unia Sochaczew 97 jest najlepszym klubem w mieście, bo ma otwarte drzwi dla wszystkich dzieci.
– Nie ma selekcji do drużyn, wyścigu szczurów. Nasze dzieci kopią piłkę, bo lubią to robić. Rodzice pomagają, jak mogą, bo kochają swoje dzieci, a wszyscy mają dobrą zabawę, chociaż czasami trzeba się wysilić i coś z siebie dać – zdradza klubowe credo pani Beata.

Autor artykułu: Joanna Szczepańska

This entry was posted on Tuesday, February 26th, 2008 at 10:51 pm and is filed under Archiwa z Gazetomanii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.

Archiwum Gazetomania

Buduje boiska na własnej ziemi